Medellin, Salento en Bogota

Vanuit Costeno dus met de nachtbus naar Medellin. 14 uur in een ijskoude bus, maar had ik al over het geweldige medicijn Dramamine verteld?! Eigenlijk een hele voorraad gehaald tegen zeeziek zijn, maar ze werken ook uitstekend als slaaptabletjes. Voor mij dus dubbel geweldig: en ik word niet wagenziek als we urenlang haarspeldbochten nemen en ik val als een blok in slaap. Maandagochtend dus helemaal uitgerust in Medellin aangekomen. Een aantal jaar geleden nog de gevaarlijkste stad ter wereld, nu echt een heerlijke stad om een paar dagen te verblijven. El Poblado is de buurt met alle hostels, bars en restaurants en daarnaast lekker schoon en hipster. Supergoede hostels voor een mooi prijsje en genoeg te doen in de stad.

Zo kan je met de cable car over de favella’s een berg op. Deze cable car is gebouwd om de arme mensen in de favella’s aansluiting te geven op het metronetwerk van Medellin. Echt top geregeld. Als je dan in de favella aankomt staan er drie megagrote zwarte rotsen die als bibliotheek fungeren. Ook dit is gebouwd om het leven in de favella’s te verbeteren: een plek waar mensen zich veilig voelen en waar ze kunnen lezen, studeren, werken etc. Medellin heeft nog veel meer van dit soort architectonische snufjes om de veiligheid in de stad te verbeteren. Er is bijvoorbeeld ook een plein wat voorheen veel te gevaarlijk was voor toeristen om heen te gaan. Daklozen, drugsverslaafden en daarmee gepaard veel geweld. Op dit plein hebben ze heel veel lange pilaren neergezet die als het donker is allemaal licht geven. Nu kan je met een gerust hard over het plein lopen. Echt interessant hoe de stad architectuur gebruikt om het leven van haar inwoners te verbeteren, voor geinteresseerden zeker de moeite waard om verder in te duiken!

Medellin is ook de stad van Escobar, een van de redenen (zo niet DE reden) dat de stad voorheen de onveiligste ter wereld was. De Escobar tour was dan ook zeker niet alleen sensatie zoeken maar vooral ook heel kritisch kijken naar wat er allemaal is gebeurd en wat dat nu nog voor effect heeft op de inwoners van de stad. Ook weer erg interessant, mede dankzij onze gids die ook op de huidige regering erg kritisch is (ze zei dingen als dat er nog steeds veel protesten in Colombia plaatsvinden maar dat wij dat niet weten omdat dat gecensureerd wordt door de regering en maakte kritische opmerkingen over het feit dat Colombia “the happiest country in the world” wordt genoemd).

2u rijden van Medellin ligt Guayacil. Voor zover ik begreep hebben ze het gebied gedeeltelijk onder water laten lopen om stroom op te wekken. Midden in het groene landschap staat daar ineens een heeeele grote zwarte rots, die je uiteraard kan beklimmen. Na 720 traptredes heb je een geweldig uitzicht. Niet uit te leggen, check de foto’s! Ook dit was dus weer een leuke dagtrip vanuit Medellin.

Vanuit Medellin de bus naar Salento gepakt. Mijn goede voornemen was zonder Dramamine, want het mag dan wel heel handig zijn, erg gezond kan dat goedje ook niet zijn. Maar Salento ligt middenin de bergen en de haarspeldbochten waren ongekend, dus na een uur toch maar een pilletje genomen. Begint net de vrouw naast mij te kosten, ik voelde het al opkomen maar dacht “de dramamine werkt bijna de dramamine werkt bijna” en heb het kotszakje zo gelukkig leeg weten te houden. Salento is een verademing na de stad! Een heel schattig bergdorpje, lekker rustig, geweldige uitzichten en hele lieve mensen. Ik waande me een echte local toen ik mijn All Stars wilde laten maken bij de schoenmaker. Ik kon de volgende dag terugkomen maar zijn winkel was dicht. Er was een huis dus ik daar op de deur kloppen (er was geen bel), Hola, Hola? Deed zijn heel oude kleine vrouw open, met mijn All Stars in de hand. Muchas gracias :-). In Salento heb ik ook eindelijk de koffietour gedaan die al vanaf Guatemala op mijn lijstje stond. Ook deze was pitoresk, bij een klein koffieboerderijtje beheerd door een oude man die daar met zijn familie woonden. Een uur lopen vanuit het dorp klopte we aan en kwam “Don Elias” naar buiten om ons een rondleiding over zijn koffieplantage te geven. Volledig in het Spaans, ik was met twee Argentijnen en na elke uitleg vroeg het oude mannetje heel schattig of ik het ook wel allemaal begrepen had. Alles ging daar ook volledig met de hand en aan het einde natuurlijk de verse koffie geproeft.

Maar waar Salento echt bekend om staat is de Valle de Cocora. Daar ging de volgende dag dus de reis naartoe. Alle jeeps die vanuit Salento gingen zaten al vol maar wij mochten 3 kwartier lang achter op de jeep staan. We gingen gewoon 80km per uur, zie je het al voor je in Nederland? Heerlijk afgekoeld dus aan de wandeling begonnen. In het hostel hadden we al klaplaarzen gekregen want het had de laatste tijd nogal geregend dus het zou veel door de modder sjokken zijn. Ik weet niet wat het is met mij en hikes, maar ook deze was zwaarder dan ik dacht. Als andere mensen zeggen “oh goed te doen hoor” denk ik meestal halverwege de berg ” @&^$& GOED TE DOEN!?”. Maargoed, uiteindelijk viel het allemaal toch wel mee, toen we halverwege waren hoefden we alleen nog maar af te dalen dus dan ben je aan het einde van de tocht de klim van het begin alweer vergeten. Niet geheel dankzij het GEWELDIGE uitzicht tijdens het laatste deel van de tocht. Metershoge palmbomen midden in het berglandschap waar de koeien gewoon tussendoor lopen. Check de foto’s!

Vanuit Salento door naar Bogota. Weer een lekker busritje door de bergen maar deze heb ik wel zonder dramamine overleefd :-). De bussen in Colombia zijn echt top trouwens, lekker ruim, MET Wi-Fi, films etc. Heel wat anders dan de chickenbusses in Centraal-Amerika! Van Bogota was ik daarentegen niet erg onder de indruk. Een megagrote stad met naar mijn mening weinig sfeer. We hebben een graffititour gedaan wat wel vet was, om ook de achterliggende verhaal achter alle graffiti te horen, zijn nog naar het goudmuseum geweest wat ook nog wel leuk was. Vooral indrukwekkend wat mensen honderden jaren geleden al konden (en hoeveel goud er op die plek ligt, niet normaal). Nog een middagje wezen shoppen en Monseratte op geweest voor de zonsondergang. Helaas was Bogota de laatste stop van Floor en Elyse en heb ik hen hier dus uitgezwaaid. Ik zelf vloog een dag later naar Quito, Ecuador, waar ik nu ben. Ik kreeg wel heel even heimwee toen ik in Quito landde RECHT naast het toestel van KLM, dat 5 min. eerder uit Amsterdam was geland.

Quito heeft me tot nu toe aangenaam verrast. Het voelt ook veel meer als Zuid-Amerika dan Colombia. Hier kom ik veel meer reizigers tegen die vanuit Argentinie, Chili, Bolivia en Peru komen (heel handig voor tips), in Colombia waren het nog meer reizigers die ook vanuit Centraal-Amerika kwamen. Inmiddels ook al mijn 6e land en ben ik al 5 maanden onderweg. Ben er zelf eigenlijk ook wel onder de indruk van… Meer over Ecuador in de volgende blog!



Mijn locatie Quito, Pichincha, Ecuador.

3 gedachten over “Medellin, Salento en Bogota

  1. Martien en Marion

    Hoi Kim,
    we hebben weer een mooi verhaal gelezen, tjonge, jonge, wat een avonturen maak jij mee!
    veel plezier, xx groetjes.

  2. Fam. Hulsen

    Nou Kim wij zijn ook onder de indruk, al die ervaringen die we lezen in je mooi geschreven verhalen!
    Geniet ook in Ecuador.

    Heel veel groetjes xxx

  3. Pascalle

    Mmmm weer even lekker weggedroomd bij je verhaal! Ben benieuwd hoe de rest van ZA gaat bevallen! Geniet! X Pascalle

Reacties plaatsen niet mogelijk.