Waar is Brenda?

Brenda woonde ook hier in huis, had net als ik haar eigen kamer. Ze was een soort van au pair, hielp Yoli met het huishouden en paste op de kinderen als Yoli aan het werk was.

20 jaar oud, soms heel volwassen maar vaak ook nog echt een meisje. Danspasjes oefenen met Fernanda, iets moois knutselen voor haar beste vriendin, giechelend aan de telefoon.

Zo’n twee weken geleden was ik op een donderdagavond alleen thuis met haar. Ik stelde voor om wat lekkers te halen en er een gezellige avond van te maken, want ik wilde haar graag beter leren kennen. Dat bleek een schot in de roos, want toen we op de bank zaten vertelde ze me dat het net uit was met haar vriendje.

Ze vond het niet zo heel erg, want ze genoot nog graag van haar vrijheid. Op stap met vriendinnen, lekker dansen. Hij was juist veel serieuzer. Niet zo gek ook, want hij was 16 jaar ouder en had zelfs een dochter van 10.

Een paar dagen later valt het me op dat ik Brenda al de hele dag niet had gezien. “Waar is Brenda?”, vraag ik tijdens het eten.

Brenda blijkt twee maanden zwanger te zijn. Niet gepland, en ook niet echt gewenst, zo maak ik uit het antwoord op. Een paar dagen later is ze er nog steeds niet. “Gaat het wel goed met haar en het kindje?”.

Ja hoor, naar omstandigheden maakt ze het goed. Maar haar echtgenoot (een paar dagen geleden nog ex-vriendje) heeft haar verboden om nog te gaan werken. Ze is zwanger van hem dus vanaf nu zorgt hij voor haar inkomsten, punt. Wat moeten de mensen uit het dorp anders wel niet van hem denken?!

En dus zit Brenda van de ene op de andere dag in het huis van haar vriend. Te wachten, 7 maanden lang. Niet meer werken en al helemaal niet op stap en dansen met vriendinnen. Omdat haar vriend zijn mannelijkheid moet laten zien.

Waarschijnlijk ook de reden dat ze nu zwanger is, want voorbehoedsmiddelen zijn ook niet echt mannelijk. Machismo noemen ze dat hier…

Mijn locatie .

2 gedachten over “Waar is Brenda?

  1. Myrna

    Hey Kim,

    You rock in het omschrijven van een situatie daar heel ver van ons vandaan en ook iets wat heel ver van ons afstaat! Is dit er ook een voor je blog, of ben je daar nog niet mee begonnen? Anders lijkt me dit verhaal zeer geschikt!
    Liefs,

    Myrna

  2. Marion

    Hoi Kim,

    Wat een heftig verhaal zeg, wat zielig voor Brenda! dat zoiets nog bestaat!
    Hoe dan ook Kim, het is weer een mooi verhaal, hopelijk zullen er nog vele volgen, natuurlijk niet over zulke meisjes net als Brenda!!!
    Wanneer ga je je gastgezin weer verlaten?
    maak er wat moois van.
    groetjes, ome Martien en tante Marion.

Reacties plaatsen niet mogelijk.